บทที่ 1299

เมื่อหลินเหว่ยตื่นขึ้นมา ห้องก็ยังคงเงียบสงบ คอของเธอแห้งผาก เธอจึงพยายามลุกขึ้นไปรินชาดื่ม

ทันทีที่เธอลุกขึ้นยืน ทุกอย่างก็มืดมิดไปต่อหน้าต่อตา และในชั่วพริบตา โลกก็หมุนวนรอบตัวเธอ และหลินเว่ยก็ล้มลง

ประตูถูกผลักเปิดออก และมีเสียงฝีเท้าเร่งรีบดังมาจากด้านหลัง หลินเว่ยรู้สึกว่าตัวเองถูกโอบกอดอย่างอบ...